Σε όσους με γνωρίζουν καλά, θα φανεί ίσως παράξενος ο τρόπος που διατυπώνω τις παρακάτω σκέψεις. Ωστόσο, θα επιχειρήσω να κάνω μια διαφορετική προσέγγιση (περισσότερο «χριστιανική» από κάποια άποψη), με αφορμή την παρουσία κληρικών στις πολιτικές διαδικασίες, όπως είναι οι ορκωμοσίες, που διαιωνίζουν με κάθε τρόπο τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του Κράτους από την Χριστιανική Ορθόδοξης Εκκλησία. Και φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με τον εάν κάποιος πιστεύει ή όχι στο συγκεκριμένο δόγμα. Είναι, επί της ουσίας, η σαφής πρόθεση της Εκκλησίας να ανακατεύεται με την πολιτική. Εξάλλου, δεν κάνει καμιά προσπάθεια να το κρύψει. Θυμηθείτε την εποχή Χριστόδουλου, αλλά και του συνεχιστή του, Άνθιμου, ο οποίος με σαφή τρόπο ανακατεύεται, τόσο στις εθνικές, όσο και στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης.
O Ιησούς, ο ιδρυτής της Χριστιανικής πίστης, είχε οριοθετήσει με μεγάλη σαφήνεια τις σχέσεις Κράτους- Εκκλησίας. Όταν οι πονηροί Φαρισαίοι της εποχής (διότι έχουμε και σήμερα πολύ περισσότερους) επιχείρησαν να τον παγιδεύσουν, ρωτώντας Τον εάν θα πρέπει να πληρώνουν φόρους, απάντησε: «Τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι και τα του Θεού, τω Θεώ». Δεν χωρά λοιπόν καμιά αμφιβολία πως ο ιδρυτής του Χριστιανισμού εννοούσε ότι η Εκκλησία θα πρέπει να ασχολείται με το πνευματικό της έργο και να αφήσει το Κράτος στις δικές του ευθύνες. Τι πιο σαφές!!
Μιχάλη, καταρχήν εάν θες να μην υπάρχει «ασφυκτικός εναγκαλισμός του Κράτους από την Χριστιανική Ορθόδοξης Εκκλησία» συμφώνα με τα δυτικά πρότυπα θα πρέπει η πολιτεία να επιστρέψει την περιουσία της εκκλησιάς και από την άλλη θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα στην εκκλησία (όπως γίνεται στην Γάλλια) να ιδρύει δικά της σχολεία και πανεπιστήμια που θα έχουν «δεξιούς» καθηγητές και θα κάνουν αντί-κομμουνιστικη εκστρατεία μέσα από αυτά. Στην συνέχεια θα πρέπει να σκεφτείς ότι κάποιοι (δεξιοί και κεντρώοι) πολίτες για τα δικά τους κριτήρια ψηφίζουν με βάση τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις όποτε είτε σου αρέσει είτε όχι σε πρακτικό επίπεδο η εκκλησία έχει θέση στην κοινωνία ακόμα και στις εκλογές.
Λες ότι «Δεν χωρά λοιπόν καμιά αμφιβολία πως ο ιδρυτής του Χριστιανισμού εννοούσε ότι η Εκκλησία θα πρέπει να ασχολείται με το πνευματικό της έργο και να αφήσει το Κράτος στις δικές του ευθύνες. Τι πιο σαφές!!» δηλαδή ο ισλαμισμός (που οι πακιστανοί ψηφοφόροι της Ανδρούτσου πιστεύουν) κάνει διαχωρισμό μεταξύ κράτους και ισλαμικής πιστής; Σαφώς όχι. Γιατί δεν σε ενοχλεί ότι σε μέρος μιας δυτικής πολιτείας και σε έλληνες πολίτες (μουσουλμάνοι Θράκης) εφαρμόζεται η Σούρα και όχι οι νομοί τους κράτους που ακολούθου οι χριστιανοί Θρακιώτες; Επί της ουσίας ο Μεσσίας (και όχι ο Ιησούς) είπε «Τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι και τα του Θεού, τω Θεώ» όχι για να καθορίσει τι θέση της εκκλησιάς με την πολιτεία αλλά για να αποφύγει να πει στους Φαρισαίους ότι δεν πρέπει να πληρώνουν φόρους στους Ρωμαίους γιατί είναι κατακτητές.. γιατί εάν το έλεγε αυτό θα οδηγούμε τους φανατικούς εβραίους σε έναν πόλεμο με τους Ρωμαίους που θα τους οδηγούσε σε σίγουρο θάνατο. Ο Μεσσίας δεν ήρθε στη γη για να είναι ο στρατιωτικός διοικητής των Εβραίων αλλά για να τους απελευθερώσει από την πνευματική σκλαβιά.
Βέβαια, τούτη η σαφής τοποθέτηση του Ιησού- όπως και πολλές άλλες, π.χ. της λιτής ζωής και ακτημοσύνης- διαστρεβλώθηκε από τους εκπροσώπους της θρησκείας που ίδρυσε. Η Εκκλησία, τους επόμενους αιώνες, άρπαξε στην κυριολεξία την εξουσία, εκμεταλλευόμενη την ισχυρή δύναμή της στους Λαούς και κατόρθωσε να μετατρέψει την παραπάνω ρήση του ιδρυτή της, σε: «Και τα του Καίσαρος και τα του Θεού, δικά της».
Λες ότι «Η Εκκλησία, τους επόμενους αιώνες, άρπαξε στην κυριολεξία την εξουσία», για ποια εκκλησία μιλάς; Tην ορθόδοξη εκκλησία ή την καθολική εκκλησία και γιατί να απολογηθούμε για τους αιρετικούς καθολικούς; Όσο αναφορά την λιτή ζωή και ακτημοσύνη των μελών της εκκλησιάς θα σου θυμίσω ότι ο Χριστόδουλος πέθανε φτωχός και όχι με 80 κοστούμια όπως ο Φλωράκης. Πάντως για το χρέος της Ελλάδας φταίνε οι κοσμικοί και όχι η εκκλησία εάν και παντού μπορεί να βρεις ανθρώπους που δεν τιμούν τον Όρκο τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα πρώτα θέματα που ρύθμισε η Γαλλική Επανάσταση, ήταν το θέμα αυτό, ο διαχωρισμός Κράτους – Εκκλησίας. Αν αυτό είναι κεκτημένο των δυτικών κοινωνιών από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, εξακολουθεί να είναι ζητούμενο ακόμη και σήμερα, τον 21ο αιώνα, στην Ελληνική Δημοκρατία. Η Εκκλησία εξακολουθεί να παραμένει γαντζωμένη στο Κράτος απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια, όπως η μισθοδοσία των κληρικών και η ασυλία στις φορολογικές υποχρεώσεις. Δεν αρκείται όμως σε αυτά. Επιμένει να παρεμβαίνει «στα του Καίσαρος». Στην εξωτερική πολιτική, στην Παιδεία, στην κοινωνική ζωή, στα πάντα.
Σε παρακαλώ μην ανάφερε στην Γάλλια αλλά κάνε και αναφορές και στην Αγγλία που ανώτατος άρχοντας της χωράς είναι παράλληλα και αρχηγός της αγγλικανικής εκκλησιάς. Δες επίσης και την περίπτωση της Ιαπωνίας που ο αυτοκράτορας είναι αντιπρόσωπος του Θεού στη Γη. Δεν λεμέ να γίνουμε Ιαπωνία και Αγγλία αλλά μην επικαλείσαι μονό της «Δημοκρατίες» που σε συμφέρει για να κτήσεις την επιχειρηματολογία σου και να αγνοείς άλλες δημοκρατίες επιδεικτικά!
Αποκορύφωμα όλων αυτών ήταν η εποχή Χριστόδουλου, με τις λαοσυνάξεις, το θέμα των ταυτοτήτων, αλλά και το «Μακεδονικό», όταν εμπόδισε λύσεις που σήμερα σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου τις αποζητεί, αλλά τότε, υπό την ασφυκτική πίεση της Εκκλησίας, δεν είχε το θάρρος να τις αποδεχτεί. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, φόρεσε μάλιστα και τον μανδύα του εθνικισμού και εμφανίζεται να ενδιαφέρεται για το μέλλον του Έθνους. Ενώ, λοιπόν, όλοι οι υπόλοιποι πολίτες εκφράζουν τις απόψεις τους και τις θέσεις τους μέσω του πολιτικού συστήματος, η Εκκλησία επιδιώκει και εδώ να έχει έναν προνομιακό ρόλο, πέρα και πάνω από τη θέληση των πολιτών. Στο βάθος, κρύβει μια μεσαιωνικού τύπου θεοκρατική αντίληψη του κράτους, σαν αυτές που συναντούμε στα μουσουλμανικά καθεστώτα! Η ευθύνη της Πολιτικής εξουσίας είναι τεράστια και σε όλα τα επίπεδα. Αν και έχουμε ένα από τα πιο προωθημένα- προοδευτικά Συντάγματα για ένα «Λαϊκό Κράτος» που διακηρύσσει την ανεξιθρησκεία, οι ίδιοι πολιτικοί παραβιάζουν αυτήν την αρχή, με πρώτη τη Βουλή.
Το Σύνταγμα μιλεί επίσης και για επικρατούσα θρησκεία!
Κατά την Ορκωμοσία στη Βουλή, μια κατ' εξοχήν πολιτική διαδικασία, που επικυρώνει την κορυφαία δημοκρατική- πολιτική πράξη των πολιτών, τις εκλογές, η παρουσία των εκπροσώπων της Εκκλησίας θεωρείται απαραίτητη. Η ευθύνη είναι των πολιτικών. Διότι επιτρέπουν σε αμετροεπείς κληρικούς -όπως ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος- να παρεμβαίνουν με θρασύτατο τρόπο στα της πολιτείας.
Και ας μην αναφερθώ στις γελοιότητες του δεσπότη Ιερεμία, κατά την ορκωμοσία των δημοτικών αρχόντων στη Δημητσάνα. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη θλίψη, είναι οι εκκλήσεις ορισμένων εκλεγμένων προς τον Ιερεμία να παραμείνει στην αίθουσα και να μην αποχωρήσει. Όλα αυτά, επειδή ένας εκλεγμένος από το λαό σύμβουλος, ζήτησε να τηρηθεί ο νόμος της ελληνικής πολιτείας και υπενθύμισε πως ο νόμος δεν προβλέπει παρουσία κληρικών κατά την ορκωμοσία.
Ο Φράγκος έκανε την ηλιθιότητα να αναφερθεί σε ένα νομό που έχει σχέση με την Ορκωμοσία ενώ ο Μητροπολίτης Ιερεμίας τελούσε το μυστήριο του Αγιασμού. Άτυχες παράδειγμα που δείχνει άγνοια θεολογικών θεμάτων, θα σε συμβούλευα εάν και στα γεράματα να πας στο κατηχητικό.
Η ευθύνη είναι των πολιτικών. Διότι, αντί να οριοθετήσουν τις σχέσεις Κράτους- Εκκλησίας, υποκύπτουν στον εκβιασμό του πολιτικού κόστους, αφήνοντας στο σκοτάδι τους πολίτες, πολλοί από τους οποίους ταυτίζουν όσους επιμένουν στους διακριτούς αυτούς ρόλους, με τον "Αντίχριστο"... την αθεϊα, κ.λπ.
Η ευθύνη, είναι των δημοτικών αρχόντων. Το Σύνταγμα και ο σχετικός νόμος για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ορίζει με σαφήνεια πως ο όρκος που δίνουν μετά την εκλογή τους στο αξίωμα, είναι πολιτικός. Τι πιο φυσικό άλλωστε, αφού προήλθαν από μια καθαρά πολιτική διαδικασία. Ωστόσο, πολλοί -οι περισσότεροι- υποκύπτουν σε αυτόν τον ασφυκτικό και εν τέλει αντιδημοκρατικό εναγκαλισμό. Φοβούμενοι τι; Τη σωτηρία της ψυχής τους;
Ευτυχώς, φωτεινές εξαιρέσεις αυτή τη φορά αποτέλεσαν οι νέοι δήμαρχοι, Αθήνας Γιώργος Καμίνης και Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, καθώς και αρκετοί δημοτικοί σύμβουλοι σε όλους τους δήμους… Μακάρι, να τους μιμηθούν στο μέλλον και άλλοι. Για το καλό της Δημοκρατίας μας, αλλά και για να είναι πραγματικά καλοί χριστιανοί (όσοι πιστεύουν), όντας πιστοί στη ρήση του Ιησού: «Τα του Καίσαρος των Καίσαρι και τα του Θεού των Θεώ»
